Doorgaan naar hoofdcontent

Bekentenis 19: I love Zweden deel 2

Hallo ik heet Marleen en ik ben verslaafd aan Zweden

Het voelt al weer als maanden geleden dat we in Zweden zat...oh nee wacht dat is ook echt zo. De tijd lijkt in een soort fast forward stand staat. De pauze knop doet het alleen niet. Eind november, al weer bijna december. Sinterklaas is in het land met allemaal stuiterende kinderen als gevolg. Ook de kerst is al in aantocht. Van mij mag het nu ook wel even lekker koud gaan worden. Af en toe zie ik foto's voorbij komen uit Zweden op het forum op Facebook. Wauw daar is het echt winter op een heleboel plekken. Maar goed nu gaan we toch weer even terug naar de zomer. De heerlijke zomer in Zweden. Ondertussen heb ik ook het fotoboek van Zweden afgemaakt. Ik kreeg vandaag het mailtje dat hij klaar ligt in de winkel. Morgen maar even ophalen en dan weer een keer genieten. 
Hieronder een verslag van onze tweede week in Zweden. 

Op naar Hedesunda 

De week op de Alevi camping zit er op. We gaan op weg naar Hedesunda meer aan de oostkant van Zweden. Een rit van ongeveer 315 km dus zo'n 5 uur rijden. Lekker rustig aan gedaan met een picknick op een prachtige plek. 
Het is een prachtige reis naar Hedesunda en het is heerlijk weer. Aan het eind van de middag arriveren we op de camping. Deze camping is aanzienlijk groter dan de vorige. We worden met een golfwagentje naar onze plek gebracht. Niet dat het heel ver is hoor, maar ze rijden heel wat heen en weer op een dag. We hadden op de vorige camping besloten dat we de voortent niet op willen zetten, maar wel de luifel aan de vouwwagen willen bevestigen. Er was een klein probleem met te lange tentstokken, maar Tycho wist dat op te lossen door een ijzerzaag te lenen en de tentstokken mores te leren. Et voila! 
Ik was er super blij mee. Mijn lieve vouwwagentje! Hihi. Geeft toch altijd een fijn gevoel als je je weer geïnstalleerd hebt op een nieuwe camping. Die avond zijn we lekker gaan eten bij het restaurant net buiten de camping. Nu staan de Zweedse mensen er niet om bekend om lekker uitgebreid te gaan eten en dat is dan ook te merken in de restaurants. Je bestelt het eten aan de bar, vrij snel daarna is het eten klaar en als het op is, dan vertrek je ook weer snel. Maar het was wel erg lekker! En gezellig. En wat een mooi uitzicht! 
De dag na aankomst huurt Tycho een bootje en gaat hij lekker varen met de kids. Ik doe ondertussen even boodschappen met Sigrid. Daarna ga ik ook nog even mee varen. Die boot gaat alleen niet erg hard hihi, dus een rond om het meer neemt wel even in beslag. Maar wel erg leuk. Ook Sigrid en Dennis maken een tochtje in de boot. 
Da dag daarna gaan we naar Stockholm. We willen sowieso naar het Vasa museum om het schip te bekijken. Het museum is om het schip, de Vasa, heen gebouwd. Echt de moeite waard om te bekijken. De Vasa is een schip die ze vroeger hadden gebouwd om oorlog te kunnen voeren tegen. Maar door de koning niet eens de haven uitgevaren is. Hij wilde meer boordkanonnen dan gebruikelijk en dat zorgde ervoor dat de Vasa bij de tweede windvlaag al slagzij maakte. De Vasa is 1956 ontdekt en in 1961 gelicht. Het schip is in heel goed bewaard gebleven op de bodem van de zee. En daarna zijn ze druk bezig geweest om de Vasa ook boven het water goed te conserveren. Daar deden en doen ze veel onderzoek naar. Nogmaals erg de moeite waard als je in Stockholm bent. 
We wilden ook een stukje van de stad zien. Wandelen was nog wel een stukje dus we besloten om een boot te pakken. Een soort veerbootjes die tussen de verschillende stukken van Stockholm varen. Leuk! 
We zijn naar het oude centrum, Gamla stan, gegaan. Beetje toeristisch, maar wel heel mooi om een keer te zien. Natuurlijk ook even naar het Koninklijk paleis gelopen en naar de serieuze wachters gekeken.
Op zoek naar slippers voor Eveline, zijn we ook het nieuwe centrum ingewandeld. Met heel veel winkels!! Helaas waren Tycho en de kinderen mee hihi. Slippers gevonden bij de Intersport en daarna op zoek naar een plek om te eten. Een aantal keer kwamen we langs een goudgele M, maar daar wilden Tycho en ik niet naar toe. Even door gelopen en toen kwamen we bij een plein met allemaal festiviteiten. Aan dat plein lag ook een restaurant waar het redelijk druk leek met vooral Zweedse mensen. Het leek ergens ook wel op een Hardrock cafe door de mensen die vooral binnen rond liepen en de versieringen aan de muur. Er werden blijkbaar ook optredens gegeven in de weekenden. Maar het eten was lekker en de sfeer was erg goed. 
Rustig aan zijn we daarna terug gelopen. Het was een prachtige avond en het was een mooie wandeling. Alleen realiseerde ik me dat de parkeermeter al afgelopen was en ik maakte me een beetje zorgen, maar ja niks aan te doen. We zien het wel als we er zijn. Helaas zijn ze heel fanatiek daar in Stockholm en hadden we een bon. Dat is toch altijd jammer. 
Op camping Hedesunda hebben we elke avond een hele fijne kampvuur plaats tot onze beschikking. De kinderen vinden het ook geweldig en zijn al op tijd bezig met het vuurtje maken. We hoeven haast niks meer te doen. Alleen af en toe wat brandwonden koelen ;-). 
We gaan ook een dagje naar de zilvermijn in Sala. Omdat we Daniel bij ons hebben kunnen we alleen de rondleiding doen van een uur met de lift naar beneden. Ergens wel jammer, maar nadat we even beneden waren geweest snapten we het wel. Het was er ijskoud!! De kopermijn was ook wel koud, maar de zilvermijn was echt veel kouder. We hadden een hele bijzondere gids tijdens deze rondleiding, Anna Linea. Ze zong (een tikkeltje vals) een liedje en was er trots op dat ze een woordje Duits kon praten. Het was wel leuk, maar als je al naar kopermijn in Falun bent geweest valt deze een beetje tegen. 
We zijn een nachtje langer op Hedesunda gebleven. Er was nog al wat regen voorspeld en de vouwwagen inklappen in de regen is geen pretje. Bovendien wilden we toch wel graag een keer gaan wildkamperen. Dat is iets wat je moet doen als je in zweden aan het kamperen bent. Maar niet fijn als het dan regent. Dus een dagje langer Hedesunda. 's Middags zou het weer droog zijn dus hebben we rustig in de vouwwagen afgewacht. Toen de regen langzaam wat minder werd, hebben we de spullen gepakt en zijn we in de auto gestapt om te gaan wandelen in Färnebofjärden nationaal park. Mooi park, leuke wandeling! 
In Zweden zijn veel mensen dol op oude auto's. Bij de meeste huizen zie je wel een old timer staan. Ze hebben er natuurlijk de ruimte voor. En zo af en toe hebben ze dan ook een bijeenkomst met allemaal oude auto's bij elkaar, een cruising. Dat is natuurlijk erg leuk om even te gaan kijken als al die oude auto's voorbij rijden. Erg mooie auto's gezien, ook een aantal opknappertjes. Het grappige is dat het een beetje leek op een carnavals optocht (zonder het snoepjes gooien dan). De oudere mensen reden in een mooie (opgeknapte oldtimer) en sommigen hadden een beschaafd muziekje op staan. De jonge lui reden in een opknappertje en hadden vaak harde muziek op (en wat blikken bier). Waar ze al die auto's vandaan hebben gehaald weet ik niet, maar na een half uur auto's kijken was ik er wel klaar mee. Langzaam koelde het af en ik kreeg honger. 
We vertrekken vanaf Hedesunda op weg naar Tiveden. Gelukkig zonder regen, maar wel met hele lange bon van de camping. Zo fijn dat ze op Zweedse campings gewoon alles voor je opschrijven. Alleen als je dan gaat afrekenen is dat wel even schrikken. Dag Hedesunda we komen zeker nog een keer terug. 

In mijn volgende blog kan je lezen over de wildkampeer avonturen (Tycho gaat skinny dippen) en over onze laatste week in Zweden. En wordt het spannend met het inschepen zonder paspoort. Zou ik wel mee terug mogen ;-). 

Tot de volgende bekentenis! 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Bekentenis 41: al weer op vakantie!!!!

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan vakantie
I am so lucky!! Dit jaar gewoon drie keer op vakantie kunnen. Wat een ongelofelijke luxe. Dit jaar kan het, dus waarom niet. Je leeft toch maar een keer en life is short. Het waten drie totaal verschillende vakanties. Met een camper op pad, naar de bergen en naar het mooie Denemarken. Naar Denemarken in de herfstvakantie. We zitten in een huisje, de vouwwagen is echt te koud en rondreizen in een camper vinden we niet perse nodig. Maar een huisje. Dat is een tijdje geleden dat we die luxe hebben gehad. Ik moest even goed nadenken over wat je dan mee moet nemen. Eigenlijk niet zo heel veel. Hihi dat is ook fijn! 
Zaterdag 13 oktober We willen op tijd wegrijden. Zo tussen 7 en 8 uur. En dat is gelukt. Om 7.30 uur rijden we weg. Dezelfde route als naar Zweden. Voelt vertrouwd. Gelukkig geen paniekmoment halverwege Duitsland omdat ik mijn paspoort vergeten ben. Mijn ID kaart zit altijd standaard in mijn portemonnee en mijn portemonnee in mi…

Bekentenis 39: mijn eetpatroon

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan eten


Na het plaatsen van mijn vorige blog, kwam er ineens een idee tot me. Iets wat ik graag met jullie wil delen. Niet elke week hoor want dat lijkt me wel erg saai worden. Ik ga jullie een week lang meenemen in mijn eetpatroon. Ooit heb ik jullie ook laten zien hoeveel ik sport in de week. Nou ja dat is iets meer geworden, maar jullie snappen het idee. Ik ben heel bewust bezig met eten. Lekker eten, maar vooral ook wel gezond en gevarieerd. En in mijn ogen wel veel eten. Maar goed dat gaan we zien na een week. 
Maandag 1 oktober 
Iemand gestopt met roken vandaag???? Moet je wel doen he! Beste beslissing van mijn leven ooit.  Ik begin mijn dag eigenlijk altijd met een smoothie. Een manier van mij om een flinke dosis fruit en groente binnen te krijgen. Diepvriesfruit en eigenlijk altijd spinazie en courgette. Zou ik eigenlijk eens mee moeten variëren. Ik ben wel behoorlijk een gewoonte mens dus dat is een lastige. Dus eigenlijk staat er altijd …

Bekentenis 4: trip down memory lane

Hallo ik ben Marleen en ik ben bakverslaafd
Deze keer een ander soort bekentenis. Een bekentenis die heel persoonlijk is. Ik vind het eigenlijk wel spannend om te delen, maar ik wil het wel heel graag. Volgende week zal ik al mijn bakavonturen weer delen. 

Lang, lang geleden

Er leefde in een land (hier heel dichtbij) een meisje dat een echt lekkerbek was. Bourgondiër, levensgenieter, smulpaap met als motto ik eet niet om te leven, maar ik leef om te eten. En dat meisje dat was ik. Ik was altijd een stevige meid. Als kind al, maar als tiener werd het erger. Slecht eetpatroon in combinatie met aanleg en een neiging tot emotie eten. Tja dan weet je het wel of misschien niet. Maar goed het is een cirkeltje waar je in zit en waar je eigenlijk heel moeilijk uitkomt. Ik probeerde nog wel eens met mijn vader mee te doen als hij aan het diëten was. Maar weet je hoeveel je vraagt van een kind om alleen maar water te mogen drinken als je bij de McDonalds zit. Dat werkte dus nooit (bovendien was die…