Doorgaan naar hoofdcontent

Bekentenis 24: rustig bakweekje

Hallo ik ben Marleen en ik ben een verslaafde

Ik ben een verslaafde...klinkt wel heel ernstig. Maar goed hebben we niet allemaal onze verslavingen. Misschien ben je op ene moment verslaafd aan het een en het andere moment aan het ander. Dat wat past bij de fase waarin je zit in je leven. Zijn het dan niet gewoon gewoontes, hobby's of iets dergelijks? Ja waarschijnlijk wel, maar ik houd het op een verslaving. Zo ben ik redelijk verslaafd aan mijn telefoon. Ik vind het vervelend als ik 'm niet bij me heb. Niet dat ik dan niet meer functioneer, maar ik mis wel iets. Net als  als wanneer je altijd een horloge om  hebt en die dan af doet. Dan kijk je nog heel regelmatig naar de plek waar je horloge zat. Ik liet deze week mijn telefoon in de w.c. vallen. Kak, kakkerdekak, kak (niet letterlijk hoor;-)). Meteen er uit gehaald. Een fout gemaakt, want ik heb 'm niet meteen uitgezet. Telefoon begon raar te doen en toen maar wel uitgezet. We stonden net op het punt om naar het Rijksmuseum te gaan. Alles en iedereen zat al in de auto. We reden weg en ik dacht mijn telefoon moet ik in de rijst leggen. Rondje gereden en zo gezegd zo gedaan. De hele dag miste ik iets. Ik had wel de oude prive telefoon van Tycho, maar dat is dan niet hetzelfde. Je kan wel appen (vanuit Tycho zijn naam) en foto's maken. Maar je hebt niet je eigen apps e.d. Ik baalde flink, maar heb wel bewust genoten van het uitstapje naar het Rijksmuseum. Dat is te leuk! Met de kinderen in de tram, rondkijken in het museum (Nachtwacht, Melkmeisje, zelfportret van Van Gogh), daarna door het centrum van Amsterdam terug lopen richting station. Eveline wilde weer naar Dunkin Donuts en we hebben de kids de Dam laten zien. Ik heb de straat op de Nieuwendijk van heel dichtbij bekeken en gevoeld (struikelde over een opstaande tegel). 
Maar goed eenmaal weer thuis deed mijn telefoon nog niks en er leek nog wat water uit te komen. Oh nee....ik had al allemaal horrorscenario's, naar reparatieshop en en 'm laten maken enzo. Nog maar een nacht in de rijst. 's Ochtends deed hij wel wat, maar ging niet aan. Tycho bedacht om de telefoon in het bakje rijst in de oven te zetten op 40 graden. Daar heeft de telefoon een tijd gestaan en godzijdank hij deed het weer. Ik ben voor Tycho op mijn knieën gegaan en heb zijn voeten gekust. Klinkt wel heel erg dit. Maar goed ik weer helemaal blij. En die ochtend is het me ook nog eens gelukt om de video voor CXWORX op te nemen. Dat had ik al een paar keer gedaan, maar elke keer maakte ik een paar kleine foutjes. Ik was nog niet helemaal tevreden, dus had ik bedacht dat deze zaterdag het moest gebeuren. En het is gelukt!!!! Een minuscuul foutje, maar ach niks ernstigs. Thuis heb ik de video bekeken en ik ben tevreden. Hups uploaden die video en nu moet ik afwachten. Fingers crossed! 


Niet veel gebakken

Pasta is altijd lekker. Ik probeer veel verschillende varianten en dit is er ook weer een. Ovenpasta met ei is het deze keer. Lekker zonder vlees. In het recept hebben ze het over een pastasaus met zongedroogde tomaat en oregano. Die kan je natuurlijk kant en klaar kopen, maar ik wilde 'm graag zelf maken. Mmmmmm dat is lekker. 
De pasta was lekker. Alleen moest er komijn door en dat vond ik niet echt een verrijking. Als ik deze nog een keer maak, dan zal ik er andere kruiden door doen. Een behoorlijke bak vol dit, dus we hebben er later deze week nog een keer van gegeten. 
Deze week heb ik ook hutspot gemaakt. Eigenlijk nog maar een keer eerder gemaakt. Maar toen met zoete aardappel. Zie een van mijn eerdere blogs. Nu heb ik de klassieke hutspot gemaakt. Zonder rookworst, maar met gehaktballetjes. Alleen dombo dat ik er ben. Ik ben vergeten een foto te maken. Dan maar een foto van de website waar ik het recept vandaan heb. Heerlijk die hutspot, lekker veel ook. Dag erna hadden we nog een kliekje. 
Dadels, zoals jullie weten ik houd van ze. Gewoon zo uit het vuistje of ergens doorheen zoals havermoutkoekjes. Nu een keer havermoutbrood met dadels geprobeerd. Deze is erg lekker!

Na ons bezoekje aan het Rijksmuseum gaan we eten bij Happy Italy. Wat een belevenis! Het is een soort MacDonalds, maar dan wat luxer. Het gaat lekker snel en het is vooral veel wat je krijgt. De kinderen hadden een pizza en Tycho en ik pasta. Maar ja het mooie is dat je dat we je niet op krijgt mee naar huis kunt nemen. De pasta was heerlijk en op 3/4 van het bord zat ik al wel redelijk vol. Maar ja om dat beetje nou mee te nemen. De volgende keer doe ik dat wel. Ik had het gevoel dat ik ontplofte. We hadden wel een doos vol met pizza mee. 
Die pizza eten de kinderen dag erna op samen met twee (achter) buurmeisjes. De pasta uit de oven met ei eten Tycho en ik op. En als toetje maak ik churros. Ik wilde dat al een tijdje en we hadden niet echt meer een lekker toetje in huis. Dus hoppakee die flans ik even in elkaar. Mmmmmmm lekker hoor. 
Volgende week is ons neefje Simon jarig. En het is een traditie geworden dat ik de taarten maak. Drie taarten willen ze hebben. Het wordt weer een drukke week dus ik ga maar op tijd beginnen. Eerst een biscuit bakken voor de Paw Patrol taart. 
Tycho had weer een keer zin om spareribs te maken. Dus hij heeft een hele zondag besteedt aan de meest heerlijke spareribs. Ik maak groente uit de oven: aardappel (zoet en gewoon), knolselderij en pastinaak. Wat een heerlijke maaltijd!
Ik heb wat nieuwe thee soorten gekocht. Van die heerlijke kruidenthee. Mijn theedoos ziet er zo leuk uit. Yes, thee verslaafde!!
De komende week bak ik er weer lekker op los. De taarten voor Simon en Tycho heeft me ook gevraagd om wat te bakken voor zijn collega's. 

Tot de volgende bekentenis! 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Bekentenis 41: al weer op vakantie!!!!

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan vakantie
I am so lucky!! Dit jaar gewoon drie keer op vakantie kunnen. Wat een ongelofelijke luxe. Dit jaar kan het, dus waarom niet. Je leeft toch maar een keer en life is short. Het waten drie totaal verschillende vakanties. Met een camper op pad, naar de bergen en naar het mooie Denemarken. Naar Denemarken in de herfstvakantie. We zitten in een huisje, de vouwwagen is echt te koud en rondreizen in een camper vinden we niet perse nodig. Maar een huisje. Dat is een tijdje geleden dat we die luxe hebben gehad. Ik moest even goed nadenken over wat je dan mee moet nemen. Eigenlijk niet zo heel veel. Hihi dat is ook fijn! 
Zaterdag 13 oktober We willen op tijd wegrijden. Zo tussen 7 en 8 uur. En dat is gelukt. Om 7.30 uur rijden we weg. Dezelfde route als naar Zweden. Voelt vertrouwd. Gelukkig geen paniekmoment halverwege Duitsland omdat ik mijn paspoort vergeten ben. Mijn ID kaart zit altijd standaard in mijn portemonnee en mijn portemonnee in mi…

Bekentenis 39: mijn eetpatroon

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan eten


Na het plaatsen van mijn vorige blog, kwam er ineens een idee tot me. Iets wat ik graag met jullie wil delen. Niet elke week hoor want dat lijkt me wel erg saai worden. Ik ga jullie een week lang meenemen in mijn eetpatroon. Ooit heb ik jullie ook laten zien hoeveel ik sport in de week. Nou ja dat is iets meer geworden, maar jullie snappen het idee. Ik ben heel bewust bezig met eten. Lekker eten, maar vooral ook wel gezond en gevarieerd. En in mijn ogen wel veel eten. Maar goed dat gaan we zien na een week. 
Maandag 1 oktober 
Iemand gestopt met roken vandaag???? Moet je wel doen he! Beste beslissing van mijn leven ooit.  Ik begin mijn dag eigenlijk altijd met een smoothie. Een manier van mij om een flinke dosis fruit en groente binnen te krijgen. Diepvriesfruit en eigenlijk altijd spinazie en courgette. Zou ik eigenlijk eens mee moeten variëren. Ik ben wel behoorlijk een gewoonte mens dus dat is een lastige. Dus eigenlijk staat er altijd …

Bekentenis 4: trip down memory lane

Hallo ik ben Marleen en ik ben bakverslaafd
Deze keer een ander soort bekentenis. Een bekentenis die heel persoonlijk is. Ik vind het eigenlijk wel spannend om te delen, maar ik wil het wel heel graag. Volgende week zal ik al mijn bakavonturen weer delen. 

Lang, lang geleden

Er leefde in een land (hier heel dichtbij) een meisje dat een echt lekkerbek was. Bourgondiër, levensgenieter, smulpaap met als motto ik eet niet om te leven, maar ik leef om te eten. En dat meisje dat was ik. Ik was altijd een stevige meid. Als kind al, maar als tiener werd het erger. Slecht eetpatroon in combinatie met aanleg en een neiging tot emotie eten. Tja dan weet je het wel of misschien niet. Maar goed het is een cirkeltje waar je in zit en waar je eigenlijk heel moeilijk uitkomt. Ik probeerde nog wel eens met mijn vader mee te doen als hij aan het diëten was. Maar weet je hoeveel je vraagt van een kind om alleen maar water te mogen drinken als je bij de McDonalds zit. Dat werkte dus nooit (bovendien was die…