Doorgaan naar hoofdcontent

Bekentenis


Hallo, ik ben Marleen en ik ben bakverslaafd


Ik ben een doodnormale vrouw van 36 jaar. Ik ben getrouwd, moeder van drie kinderen, gastouder en sportdocent. Ik kan niet stoppen met bakken. Het liefst bak ik elke dag. Niet goed voor de lijn en de portemonnee. Maar goed het is nu eenmaal zo en ik moet er mee leren leven. Daarom dacht ik waarom dan niet andere mensen mee laten genieten. Samen is alles leuker vandaar mijn blog.

Ik wil graag mijn bak- en kook avonturen met jullie delen. Wellicht kan ik jullie inspireren om ook lekker te gaan koken. Sinds ongeveer een jaar heb ik me voorgenomen om zo min mogelijk uit pakjes te koken en te bakken zodat ik beter weet wat er allemaal in mijn eten zit. Puurder koken noem je het zo? Ik weet het niet en wil mezelf ook geen gezondheidsfreak noemen (behalve het sporten dan). Maar mijn motto is wel "Wees lief voor jezelf". Lekker en gezond eten en voldoende bewegen zijn daarbij heel belangrijk. En af en toe mag je jezelf ook wel even lekker verwennen. Dat doe ik dan ook wel hoor. Lekkere taarten maken of een cake of koekjes....die moet ik dan wel even proeven. Ik maak graag taarten voor andere mensen. Ik vind het zo'n kick geven als mensen dan helemaal blij zijn met de taart die ik voor ze gemaakt heb. 

Taart voor mijn buurjongen
Taart voor een babyshower













Om een goed beeld te krijgen van de verslaving zal ik nog even iets verder terug gaan in de tijd om te herleiden waar de verslaving vandaan komt. Ik denk dat het iets is wat gegroeid is in de loop der jaren. Als kind bakte ik wel eens een cake of een taart en hielp mijn moeder graag bij het maken van taarten voor de verjaardagen. Dat waren eigenlijk altijd een kwarktaart met lange vingers en mandarijntjes uit blik (mmmmm), een mon chou taart met kersen (die koekjes kruimelen vond ik altijd leuk om te doen) en vaak een appeltaart. Stuk voor stuk lekkere taarten, maar weinig origineel. En volgens mijn schafte mijn moeder het taarten maken op den duur ook af. Zij beleefde er niet veel lol. Zij en mijn vader waren meer van het koken. Lekkere nieuwe recepten die op zondag uitgeprobeerd werden. Dat waren altijd gezellige avonden.

Toen ik eenmaal op mezelf woonde en mijn verjaardag ging vieren, bakte ik toch wel graag een taart. Ook kookte ik wel graag uitgebreid samen met Tycho. Appeltaart maken daar was ik beroemd om in de familie. Is er appeltaart? Heeft Marleen die gemaakt? Ok dan wil ik wel een stuk. Het waren toen nog taarten uit een pakje, niet heel bijzonder. Maar ja wel zelfgemaakt en dus wel lekker. Pas toen we kinderen kregen en ik in aanraking kwam met het maken van marsepein taarten, toen begon de verslaving.
Mijn allereerste marsepeinen taart

De verslaving was toen nog redelijk in de hand te houden. Voor de verjaardagen van de kinderen maakte ik iets moois en voor onze eigen verjaardagen een zelfgemaakte taart. Verder kookten we lekkere nieuwe dingen als er tijd was. Maar ja hoe meer kinderen hoe minder tijd haha. Voor meer taarten van mijn hand kan je ook op mijn Facebook pagina kijken Mijn marsepein en fondant taarten of Overheerlijke taarten

Nu ongeveer 6 jaar later zijn de kinderen wat groter en alle drie op school, ben ik werkzaam als gastouder in mijn eigen huis en ben ik officieel bakverslaafd. Mijn favoriete app is op het moment Pinterest en dagelijks zet ik daar meerdere nieuwe bak en kook ideeën op. Allemaal met het idee: die wil ik maken. Soms kan ik mezelf niet inhouden en begin meteen met bakken. Maar gelukkig werkt mijn gezonde verstand nog en denk ik vaak: nee nu even niet. ;-)\


Tot de volgende bekentenis!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bekentenis 41: al weer op vakantie!!!!

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan vakantie
I am so lucky!! Dit jaar gewoon drie keer op vakantie kunnen. Wat een ongelofelijke luxe. Dit jaar kan het, dus waarom niet. Je leeft toch maar een keer en life is short. Het waten drie totaal verschillende vakanties. Met een camper op pad, naar de bergen en naar het mooie Denemarken. Naar Denemarken in de herfstvakantie. We zitten in een huisje, de vouwwagen is echt te koud en rondreizen in een camper vinden we niet perse nodig. Maar een huisje. Dat is een tijdje geleden dat we die luxe hebben gehad. Ik moest even goed nadenken over wat je dan mee moet nemen. Eigenlijk niet zo heel veel. Hihi dat is ook fijn! 
Zaterdag 13 oktober We willen op tijd wegrijden. Zo tussen 7 en 8 uur. En dat is gelukt. Om 7.30 uur rijden we weg. Dezelfde route als naar Zweden. Voelt vertrouwd. Gelukkig geen paniekmoment halverwege Duitsland omdat ik mijn paspoort vergeten ben. Mijn ID kaart zit altijd standaard in mijn portemonnee en mijn portemonnee in mi…

Bekentenis 39: mijn eetpatroon

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan eten


Na het plaatsen van mijn vorige blog, kwam er ineens een idee tot me. Iets wat ik graag met jullie wil delen. Niet elke week hoor want dat lijkt me wel erg saai worden. Ik ga jullie een week lang meenemen in mijn eetpatroon. Ooit heb ik jullie ook laten zien hoeveel ik sport in de week. Nou ja dat is iets meer geworden, maar jullie snappen het idee. Ik ben heel bewust bezig met eten. Lekker eten, maar vooral ook wel gezond en gevarieerd. En in mijn ogen wel veel eten. Maar goed dat gaan we zien na een week. 
Maandag 1 oktober 
Iemand gestopt met roken vandaag???? Moet je wel doen he! Beste beslissing van mijn leven ooit.  Ik begin mijn dag eigenlijk altijd met een smoothie. Een manier van mij om een flinke dosis fruit en groente binnen te krijgen. Diepvriesfruit en eigenlijk altijd spinazie en courgette. Zou ik eigenlijk eens mee moeten variëren. Ik ben wel behoorlijk een gewoonte mens dus dat is een lastige. Dus eigenlijk staat er altijd …

Bekentenis 4: trip down memory lane

Hallo ik ben Marleen en ik ben bakverslaafd
Deze keer een ander soort bekentenis. Een bekentenis die heel persoonlijk is. Ik vind het eigenlijk wel spannend om te delen, maar ik wil het wel heel graag. Volgende week zal ik al mijn bakavonturen weer delen. 

Lang, lang geleden

Er leefde in een land (hier heel dichtbij) een meisje dat een echt lekkerbek was. Bourgondiër, levensgenieter, smulpaap met als motto ik eet niet om te leven, maar ik leef om te eten. En dat meisje dat was ik. Ik was altijd een stevige meid. Als kind al, maar als tiener werd het erger. Slecht eetpatroon in combinatie met aanleg en een neiging tot emotie eten. Tja dan weet je het wel of misschien niet. Maar goed het is een cirkeltje waar je in zit en waar je eigenlijk heel moeilijk uitkomt. Ik probeerde nog wel eens met mijn vader mee te doen als hij aan het diëten was. Maar weet je hoeveel je vraagt van een kind om alleen maar water te mogen drinken als je bij de McDonalds zit. Dat werkte dus nooit (bovendien was die…