Doorgaan naar hoofdcontent

Bekentenis 34: Pinkpop year II

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan Pinkpop




Allereerst wil ik even de mensen bedanken die dit voor Tycho en mij voor de tweede maal mogelijk maken. Opa Peter en oma Hillie, jullie zijn geweldig! Heel erg bedankt dat jullie onze aapjes weer hebben opgevangen. De kinderen vinden het elke keer super leuk. Ik denk dat zij volgend jaar onze kaarten kopen en onze tassen klaar zetten ;-). 
Uhm.....in mijn vorige blog las je het een en ander over gezond eten enzo. Laat die gedachte heel even los als je dit blog leest. Pinkpop is niet alleen heerlijke muziek en even een weekend voor Tycho en mij alleen (en 60.000 andere mensen), maar ook allemaal lekkere dingen eten. Ook af en toe een drankje doen natuurlijk, maar dat zijn hooguit een paar wijntjes op een dag. Anders houd ik het niet vol. Lalalalala...hik.

Vrijdag 15 juni

Tycho en ik brengen eerst de kinderen naar school. Alle tassen zijn gepakt en staan klaar. Als we thuis komen, gooien we alles in de auto en vertrekken we onderweg naar het (verre) zuiden. Altijd vakantie gevoel als we die kant op gaan, vooral omdat je een stukje door Duitsland geleid wordt. Wederom hebben we geen file met de auto. We rijden zo het mooie, groene en glooiende veld op die elke jaar weer wordt omgetoverd tot parkeerplaats (duizenden auto's a €30). Goudmijntje dat veld. Alles uit de auto gepakt en dan gaan we in de mensen massa op weg naar camping B. Camping B de beste camping van Pinkpop. In tegenstelling tot vorig jaar konden we zo doorlopen de camping op. Beter!! Dan is het zoeken geblazen naar een plekje voor een tent. Het voordeel van maar een klein tentje is dat er altijd nog wel een plekje is. En dan is het de tent opzetten en uitpakken. We hebben een hele handige elektrische pomp die op de accu kan van Tycho zijn vliegtuig. De luchtbedden zijn zo opgeblazen. Dus gaan we onze polsbandjes ophalen en munten kopen. 
Tycho is hard aan het werk
Hoppa het feest kan beginnen!


Na een klein rustmomentje...ja dat heb je nodig als je bijna 40 bent, gaan we op pad naar het festivalterrein. Een kleine 20 minuten lopen en dan aansluiten in de rij om het terrein op te komen. Gaat nog best snel hoor. Even een kleine blik in mijn tas en een check of mijn polsbandje goed vast zit en we zijn binnen. We hadden afgesproken dat we meteen op zoek zouden gaan naar Mr Hot en Spicy voor een broodje Grizzly met samourai saus. Maar helaas die was er dit jaar niet. 
Na een rondje over het terrein (kijken of Mr Hot en spicy niet toevallig ergens anders staat) strijken we neer bij het hoofdpodium. Lil Kleine gaat optreden alleen is hij een beetje laat. We zijn niet erg onder de indruk van zijn optreden. Hij kan we heel goed tot 3 tellen hebben we gemerkt. Dat doet hij in elk nummer ook wel een keer of 20. We gaan halverwege het optreden weg op zoek naar eten. In de Kalm aan laan vinden we weer dezelfde foodtruck met Roti kip. Lekker! Laten we daar dan maar mee beginnen. En dat viel gelukkig niet tegen. Erg lekkere roti met kip, aardappels en boontjes. 
Voor Andre maken we een foto van de poster van Pinkpop 1992. HET legendarische optreden van Pearl Jam! 
Als toetje nemen we een wafel. Met slagroom en aardbeien. De wafel is lekker, maar de slagroom smelt er vanaf en maakt het eten niet makkelijker. 
We zitten die wafel te eten en op dat moment valt me de hekwekbanner op. Een aantal maanden geleden deed Pinkpop een oproep om een Pinkpop foto op te sturen voor op de banner. Ik dacht toen: ja leuk doe ik. In de tussentijd al weer vergeten natuurlijk. Totdat we daar zaten. Dus we gingen op zoek naar onze foto. En een paar meter verder vond ik 'm. Zo leuk! 
We waren voor de muziek gekomen, dus gaan we op zoek naar muziek. Even gekeken bij The Academics. Wel leuk, maar ik wil ook bij Blof kijken. Zij waren geweldig! Gewoon een goede band met goede muziek en geen kapsones. 
Na Blof kijken we (al liggend) even bij Oh wonder en snacken we paar loempia's. Leuk bandje! We kijken ook nog even bij Snow patrol. Dat vind ik wel een goede band, maar live zijn ze niet fantastisch. Dus op ons gemakje gaan we richting het volgende optreden. The Offspring, stukje jeugdsentiment. In de tijd dat ik nog een alto wilde zijn en we altijd naar de Bierkelder en het Geveltje gingen om bier te drinken. Ik maakte mijn spijkerbroek kapot en had een zwart wit geblokte blouse om mijn middel (schijnt weer hip te zijn). Maar goed terug naar nu. The Offspring nu is nog steeds geweldig. De 'jongens' zijn wat ouder geworden, maar ze rocken geweldig. Vlak voor het podium gaan er een groot aantal mensen los in de moshpit. Wij staan op veilige afstand. 
En na dit optreden komt wel een van de beste bands ter wereld: Pearl Jam. Een keer eerder heb ik Pearl Jam gezien bij Rockin Park in 2010. Ze zijn gewoon echt goed. Wel moeten we op een gegeven moment plassen (duurt 2 en half uur dit optreden) en moeten we even wat eten. Maar ja nog steeds kunnen we genieten van de muziek. Eddie vertelde het verhaal van de eerste keer dat ze op Pinkpop stonden in 1992. En dat hij die sprong van de camerakraan deed. Hij voelde zich heel schuldig ten opzichte van de camera man, want Eddie dacht dat de camera man boos op hem was. Maar nou heeft hij laatst die camera man gesproken en die was helemaal niet boos op hem. Hij wilde alleen zorgen dat hij niet gelanceerd zou gaan worden als Eddie er van sprong. Mooi verhaal. Ik zag later nog op de tv dat Eddie die man een brief had geschreven. Fantastisch toch. 
Na dit optreden lopen we terug naar de camping. Fijn om lekker te kunnen liggen na een intensieve dag. De afterparty in de dancetent gaat nog een tijdje door. Gelukkig houden de oordopjes veel herrie tegen. Alleen die bas is zo hard dat je bijna trilt in je bed. Slaapt uiteindelijk best lekker. 

Zaterdag 16 juni


Ik word om 8.00 uur wakker, maar blijf nog even een tijdje liggen om te lezen. Heerlijk. Dan moet ik uiteindelijk wel naar de wc. Tycho wordt ook wakker en dan gaan we ontbijten. Een lekker broodje met beenham en een cappuccino. Daarna hebben we nog ene tijdje om even te relaxen. Luchtbed half uit de tent zodat we half in de schaduw, half in de zon kunnen liggen. Ik lees nog lekker een stuk in mijn boek. Dan gaan we op pad naar het festival terrein. Onderweg krijgen we honger en nemen we een portie churros. En die waren erg lekker. Op het terrein beginnen we met een biertje en een chaudfontaine fusion. 
Oh ja we kwamen voor de muziek he. Eerst kijken we naar Walking on cars. Leuk! Dan wil Tycho even naar de Marmozets kijken. Ik wil eigenlijk even chillen. Dus we kijken heel even bij Marmozets en lopen dan door naar JP Cooper. Daar pak ik even een rustmomentje zzzzzzz. En Tycho daarna ook. Ik wil naar Miss Montreal dus maak ik Tycho wakker. Miss Montreal hebben we ene paar jar geleden al een keer gezien in Luxor Live in Arnhem. Klein zaaltje en nu een groot podium. Maar ze doen het goed. Sanne is grappig en betrekt het publiek er leuk bij. We maken nog even een foto bij de Pinkpop letters en dan gaan we even boven op de Brand toren kijken. Mooi uitzicht heb je daar.  
We kijken nog even bij Nothing but thieves. Maar dan moeten we plassen en hebben we ook wel een beetje honger. De BBQ luchten van de Lost boyz lonken alleen daar denken veel mensen hetzelfde over. Lange rij. Uhm dat proberen we morgen wel. Dan maar eben naar de Kalm aan laan. We gaan voor de butter chicken en tangkhul pork. Oh en dat is lekker!! Ik denk wel ongeveer het lekkerste wat ik op Pinkpop heb gegeten. Samen met de roti dan. 
Buikje vol dus kunnen we weer naar muziek gaan luisteren. Naar The Script. Veel bekende nummers en de zanger doet het leuk. 
Na het optreden van The Script chillen we nog even bij Noel Gallagher. Prima achtergrondmuziekje. En natuurlijk kwam Wonderwal ook voorbij. Die kan ik nog steeds helemaal mee zingen. "Today is gonna be the day, that they gonna throw it back to you. By now you should've somehow realized what you gotta do......"
En dan dames en heren....de Foo Fighters. Ik ben niet echt een Foo Fighters fan, maar de muziek is gaaf! En ze geven ook wel een gave show weg. Soms wel wat langdradig vond ik. En dat rock en roll leven tast je hersens wel aan. Dave Grohl wist niet meer wanneer hij voor het eerst op de Pinkpop had gestaan. Hij haalde waarschijnlijk de Foo fighters en Nirvana door elkaar. En Pinkpop en Pukkelpop. Ach ja hij bracht het mooi. De bond tegen het vloeken zal niet blij met hem geweest zijn. Want hoe vaak hij niet motherfucker heeft gezegd. Tussendoor gaan we nog even naar de w.c. en eten we aardappel wedges. Deze tweede dag is een stuk zwaarder dan de eerste dag. Ik krijg het koud en word moe. Langzaam aan gaan we al wat richting uitgang. Maar we willen wel het einde zien. 
Dan lopen we terug naar de camping. Wat ben ik blij als ik kan liggen zeg. Vermoeiend dagje. Ik slaap weer prima met de dreunende bas op de achtergrond. 

Zondag 17 juni


Volgende ochtend word ik rond 8.30 uur wakker. Tycho is dan al naar de w.c. Even later besluit ik ook te gaan. Daarna blijven we nog even lekker luieren. Totdat we honger krijgen. Dan gaan we naar het plein voor wat te eten. Ik neem deze keer een beker yoghurt met vruchtjes. Ik heb nog havermoutmuffins en bananenbrood. Dus dat eten we erbij. Tycho heeft een broodje gezond. 
Even terug naar de tent en dan gaan we onze tanden poetsen en even opfrissen. Het is alleen rete druk bij de wc's en de wasbakken. Dus besluiten we de tanden maar even bij de tent te poetsen. Maar de dag is pas goed begonnen met een biertje (vindt Tycho). Ik neem heel beschaafd een kopje koffie. 
Bij de tent poetsen we de tanden en frissen we een beetje op (busje deo en droogshampoo leeggespoten). 
Dan gaan we voor de laatste keer dit jaar op weg naar het festival terrein. Onderweg stoppen we deze keer voor een gezonde snack. Beker vol met fruit. Mmmmjammie. 
Dan beginnen we onze muziek dag met Ronnie Flex. Leuke kerel. Alleen telde hij net als Lil Kleine vaak tot drie. Maar verder was zijn show goed in elkaar gezet. Hij dronk geregeld een slokje likeur of iets dergelijks en spoelde dit weg met Redbull (jammer joh). 
Daarna geluisterd naar Milky chance. Niet heel bijzonder, maar wel lekker om even naar te luisteren. Maar ja we hadden honger en wilden heel graag nog even bij de Lost boyz iets van de BBQ proeven, voordat er weer een super lange rij staat. We hadden onze zinnen gezet op de Happy deal. Alleen het nadeel van de derde dag is dat de voorraad vaak op raakt. Dus een Happy deal zat er niet in. Wel een broodje merquez. Ook wel erg lekker. Het brood was helaas al een beetje oud en droog, maar het worstje en de rest van de topping was wel lekker. Bij de bar daar hadden ze ook sangria. Mmmmm dat is lekker. Na twee sangria's dacht ik wel tralalalalala wat is het leven toch leuk...hihi. We keken ondertussen nog naar de Overslept. Leuk bandje! 
We gaan dan even kijken naar Years en Years. Ik smul ondertussen nog van mijn tweede sangria. 
Dan gaan we even chillen (lees: Tycho slaapt weer) voordat we straks naar de Editors gaan kijken. The Kooks zijn ziek dus komt Direct optreden. Leuk hoor. Ze waren er zelf ook heel blij mee geloof ik. Dan moeten we zorgen dat we geplast en gegeten hebben voordat de Editors zo komen. We delen een Libanese pita met vlees. Qua smaak lekker, maar erg jammer dat ze eerst een halve ijsbergsla op gooien waardoor er bijna geen vlees meer bij past. Dat doen we dus nooit meer. 
En dan is het zo ver, de Editors. We gaan zo ver mogelijk naar voren. Niet in het voorste vak, maar net daarachter. Ik heb er zo'n zin in. Een keer eerder heb ik ze gezien. Toen stonden ze in het voorprogramma van Muse. Hoe gaaf was dat! Ik heb ook echt ontzettend genoten van het concert. Er stonden vier meiden voor ons en een van de meiden (de opper bitch) was vrij negatief. Ik merkte dat ik daar last van had. Ik probeerde me er niks van aan te trekken, maar dat lukte niet helemaal. Gelukkig hadden ze last van de resonerende bas in hun borstkas (dat voelde je ook wel goed) en ze gingen weg. Daarna was het gewoon perfect! Die 75 minuten waren zo voorbij. Ik had liever gezien dat ze net als Pearl jam en Foo fighters 2 en een half uur optraden. Maar helaas Bruno Mars was de afsluitende act. Jammer hoor. Op mijn bucket list staat nu zeker: naar concert van Editors. Ik was zo hieperdepieper na dit optreden. Die grijns is niet meer van mijn gezicht gegaan. 
En daarna hadden we nog een mooi optreden. Van Oscar and the Wolf. Fantastische muziek ook en een mooi optreden. Op een gegeven moment kwamen uit de confetti kanonnen kleine roze vlinders. Het leek net alsof er allemaal roze vlinders over het veld vlogen. Heel erg gaaf en zo passend bij de muziek. Aan het eind van zijn optreden was er veel ruimte op het veld en kon ik lekker dansen. Even gebruik maken van mijn adrenaline rush. 
En dan ineens is het al weer tijd voor het laatste optreden van Pinkpop 2018. Bruno Mars. Begrijp me niet verkeerd, ik vind zijn muziek goed en ik vind de man zelf ook niet vervelend. Alleen hij staat op de plek waar de Editors hadden moeten staan. Maar goed we geven hem een kans en als snel staan we toch wel te dansen op zijn muziek. Zijn show is strak, vol toeters en bellen (en veel vuurwerk), maar heel professioneel en ook inspelend op het publiek. T.o.v. van het verwende snotblaagje van vorig jaar (Justin Bieber), was dit een geweldige show. 
Met All you need is love van The Beatles op de achtergrond lopen we van het terrein af. Het zit er weer op. Tweede keer Pinkpop van mij, maar het smaakt zeker naar meer. Onderweg naar huis eten we nog een klein snackje. Ik broodje kroket en Tycho broodje braadworst. En dan naar de camping en door naar de tent. Een van  onze overbuurjongens is goed los gegaan vandaag en was met stoel en al omgevallen. Zo ligt hij te slapen. Hahahaha....de rest komt dan ook terug en ze gaan dan nog even naar de dancetent om te zuipen (hun woorden he). Oh mijn god....dat deed ik vroeger ook...ik word oud. Slapen dan maar. Die nacht slaap ik het lekkerste van allemaal. Ik word zo rond kwart voor negen wakker. Ik zie half slaperig op mijn fitbit dat Karin me belt. Huh? Wat is er aan de hand? Ik kijk op mijn telefoon en zie een aantal appjes met de vraag is alles okay met jullie. Ik weet van niks dus kijk ik even op internet. Dan lees ik over het ongeluk. Ik app meteen iedereen terug dat er niks aan de hand is. Dat is wel even schrikken. Want dat is gebeurd op de plek waar wij ook altijd lopen terug naar de camping. Toch maar terug naar de orde van de dag. Even plassen en opruimen. Dan gaan we ontbijten. Bakje yoghurt met een croissantje en een cappuccino. Dan zijn de munten op. Tycho had een broodje ei en bacon. Ik heb geen foto meer kunnen maken, want Tycho had honger hihi. Terug naar de tent, opruimen en afbreken. Vorig jaar deden we dat in de regen, nu was het wat relaxter. Als we weglopen zie je dat het veld al leeg begint te raken. Er blijft weer heel veel rommel liggen. Hele (party)tenten blijven staan of worden weggegooid in de overvolle containers. Tja dat hoort bij festivals. Vanuit de organisatie proberen ze wel om het makkelijker te maken om alles op te ruimen. Maar dat lukt nog niet. 
Op naar de auto. Heerlijk om even relaxed te kunnen zitten. Ik regel nog even mijn boodschappen onderweg. En dan zijn we weer thuis. Eerst douchen en grondig de tanden poetsen. Bah, bah drie dagen niet douchen is best vies hihi. Dan is het weer alles opruimen, wat eten en wachten tot de kinderen thuis zijn. Zij hebben het ook super gehad bij opa en oma.
Nu is het weer een jaar (ongeveer 351 dagen) wachten tot de volgende Pinkpop. De 50ste alweer! Ze proberen om er een vierdaags festival van te maken. Lijkt me gaaf. Hopelijk kunnen we dan ook. 

Tot de volgende bekentenis! 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Bekentenis 41: al weer op vakantie!!!!

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan vakantie
I am so lucky!! Dit jaar gewoon drie keer op vakantie kunnen. Wat een ongelofelijke luxe. Dit jaar kan het, dus waarom niet. Je leeft toch maar een keer en life is short. Het waten drie totaal verschillende vakanties. Met een camper op pad, naar de bergen en naar het mooie Denemarken. Naar Denemarken in de herfstvakantie. We zitten in een huisje, de vouwwagen is echt te koud en rondreizen in een camper vinden we niet perse nodig. Maar een huisje. Dat is een tijdje geleden dat we die luxe hebben gehad. Ik moest even goed nadenken over wat je dan mee moet nemen. Eigenlijk niet zo heel veel. Hihi dat is ook fijn! 
Zaterdag 13 oktober We willen op tijd wegrijden. Zo tussen 7 en 8 uur. En dat is gelukt. Om 7.30 uur rijden we weg. Dezelfde route als naar Zweden. Voelt vertrouwd. Gelukkig geen paniekmoment halverwege Duitsland omdat ik mijn paspoort vergeten ben. Mijn ID kaart zit altijd standaard in mijn portemonnee en mijn portemonnee in mi…

Bekentenis 39: mijn eetpatroon

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan eten


Na het plaatsen van mijn vorige blog, kwam er ineens een idee tot me. Iets wat ik graag met jullie wil delen. Niet elke week hoor want dat lijkt me wel erg saai worden. Ik ga jullie een week lang meenemen in mijn eetpatroon. Ooit heb ik jullie ook laten zien hoeveel ik sport in de week. Nou ja dat is iets meer geworden, maar jullie snappen het idee. Ik ben heel bewust bezig met eten. Lekker eten, maar vooral ook wel gezond en gevarieerd. En in mijn ogen wel veel eten. Maar goed dat gaan we zien na een week. 
Maandag 1 oktober 
Iemand gestopt met roken vandaag???? Moet je wel doen he! Beste beslissing van mijn leven ooit.  Ik begin mijn dag eigenlijk altijd met een smoothie. Een manier van mij om een flinke dosis fruit en groente binnen te krijgen. Diepvriesfruit en eigenlijk altijd spinazie en courgette. Zou ik eigenlijk eens mee moeten variëren. Ik ben wel behoorlijk een gewoonte mens dus dat is een lastige. Dus eigenlijk staat er altijd …

Bekentenis 4: trip down memory lane

Hallo ik ben Marleen en ik ben bakverslaafd
Deze keer een ander soort bekentenis. Een bekentenis die heel persoonlijk is. Ik vind het eigenlijk wel spannend om te delen, maar ik wil het wel heel graag. Volgende week zal ik al mijn bakavonturen weer delen. 

Lang, lang geleden

Er leefde in een land (hier heel dichtbij) een meisje dat een echt lekkerbek was. Bourgondiër, levensgenieter, smulpaap met als motto ik eet niet om te leven, maar ik leef om te eten. En dat meisje dat was ik. Ik was altijd een stevige meid. Als kind al, maar als tiener werd het erger. Slecht eetpatroon in combinatie met aanleg en een neiging tot emotie eten. Tja dan weet je het wel of misschien niet. Maar goed het is een cirkeltje waar je in zit en waar je eigenlijk heel moeilijk uitkomt. Ik probeerde nog wel eens met mijn vader mee te doen als hij aan het diëten was. Maar weet je hoeveel je vraagt van een kind om alleen maar water te mogen drinken als je bij de McDonalds zit. Dat werkte dus nooit (bovendien was die…